De warmste dag van het jaar is aangebroken. Het is veel te warm naar mijn zin. Ik weet dat ik nu als een zaag klink. In de winter is het te koud en in de zomer te warm. Toch het klopt volgens mij.

Gisteren ging ik samen met mijn broer gaan wandelen door de metropool(deze zomer zijn we van plan af en toe een wandeling te maken) en het was heet. Toen we vertrokken was het buiten 32°C denk ik. We liepen in een bosrijk gebied waar er bij gevolg veel bomen waren doch dit weerhield de zon er niet van de aarde en zijn bewoners te bakken.

Vandaag kon je echt geen klop uitvoeren. Warmte is aangenaam maar laten we alsjeblieft bij 25°C houden. Boven de 30°C is er voor mij een beetje over.

Laats zat ik met een van mijn vrienden herinneringen op te halen aan oude ketnet programma’s en ik was verbaasd hoeveel intro's ik nog kon meezingen. Tijd voor een karaoke ;)

Rescue Rangers


Aladdin


Timon en Pumbaa


Samson & Gert


Winnie The Pooh

Funeral Blues
Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.

Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He is Dead.
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.

He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last forever: I was wrong.

The stars are not wanted now; put out every one,
Pack up the moon and dismantle the sun,
Pour away the ocean and sweep up the woods;
For nothing now can ever come to any good.

W.H. Auden

Mijn muzieksmaak in een wordle gegoten.

Vandaag trok ik samen met mijn broer richting Gent om m'n zwaar verdiende ticket voor Gent Jazz te gaan kopen in De Fnac. Terwijl ik toch in Gent was kon ik even eens rond kijken voor een cadeautje voor m'n rapport.

Aangezien ik Gent eigenlijk van haar nog pluim ken liet ik mij leiden door de gids van dienst. Eerst de trein op maar aangezien er in Eke-City niet echt een station is moest ik m'n kaartje nog aan de conducteur gaan vragen. De conducteur was een oudje mannetje die duidelijk zijn job een warm hart toedraagt. Toen ik hem vroeg om een kaartje zei hij koelweg: "Later." Ok, niet dan. De heenreis was dus gratis.

Aangekomen in Gent nam m'n broer het voortouw. We namen een route via het Citadelpark omdat het daar rustig was daar bovenop kregen we nog eens schaduw.

De airco van de Fnac bracht aangename verkoeling na een "stevige wandeling". De tickets waren binnen. Op weg naar de Free Recordshop aan de overkant want laten we eerlijk zijn de Fnac is veel te duur. Ik heb Into The Wild van Eddie Vedder nog in de Free Record shop gekocht voor €8 terwijl hij in de Fnac voor zeker €16 te koop stond. In de Free Record Shop was ik aangenaam verrast toen ik zag dat er een actie 2cd = €15 aan de gang was. Ik kocht Rocky komt zo van Buurman en MTV Unplugged van Nirvana.

Daarna gingen we min of meer op de terugweg. Eerst even iets eten. Aangezien De McDonald’s het dichts bij was besloten we daar maar te gaan dineren. Dat betekent veel te zoute frieten en een te grote hamburger. Alleen de ijskoude cola bracht welgekomen verfrissing op een verder hete dag.

Langs de terugweg passeerden we menig boekenwinkel waar ik nog een verhalenbundel van Edgar Allen Poe kocht. Een schrijver waarvan ik al lang iets wou hebben. M'n broer sloeg nog een praatje met de uitbater over Carmiggelt. De verdere terugweg was heet. Gelukkig kwam de trein net toe toen we op het perron stapte. Zoals gewoonlijk in Gent stapten er ook een paar rare figuren op. Toen we een tussenstop maakten in De Pinte kwam er een kwieke conducteur mij om m'n kaartje vragen. Ik dacht bij mezelf: "Mot da nou echt". De terugreis was dus wel betalend. Terug thuis in Eke-City werd er koude Cola bij de vleet gedronken.

In de serie Friends, een van mijn favorieten, is er een aflevering waarin Phoebe heel de nacht wakker blijft omdat haar brandalarm zonder reden afgaat. Bekijk het filmpje hier. Heel hilarische aflevering maar gisteren had we het bij m'n thuis zelf voor.

Het was al laat toen ik in m'n bed kroop met de Ipod in de hand. De dag ervoor had ik Boeijen Vrienten en Hofdstede van m'n Nonkel meegekregen dus dacht ik dat eens uit te proberen. Ik lag al rustig in te dommelen toen ik een kleine piep hoorde. Ik dacht dat er misschien iets mis was met de cd maar ik lette er verder niet op. Tot slechts 30 seconden later er een 2de piep volgde. Weer 30 seconden later PIEP PIEP PIEP. Toen had ik iets van als er nog 1 PIEP volgt dan ga ik er iets van zeggen. M'n broer had reeds de zijn deur geopend toen ik uit m'n kamer kwam. Het was zijn brandalarm dat aan het piepen was. De batterij was plat. Over timing gesproken.

Volgende cd’s krijgen in mijn ogen een 5 op 5

Nirvana – Unplugged in New York

Deze cd heb ik al eerder besproken. (zie hier)

Damien Rice – O

Damien Rice bezingt hoe mooi de liefde kan zijn maar ook hoe hard ze kan zijn. Misschien wel mijn favoriete cd. Mijn favoriete liedjes op deze cd I remember and Cheers and Darlin’.

Veldhuis & Kemper – Half zo echt

Ook deze cd is reeds besproken (zie hier)

Pearl Jam – Ten

De gewone cd spreekt mij niet echt aan maar de live versie van Ten zijn zo indrukwekkend. Ik heb het MTV Unplugged concert en Live Pinkpop ’92 in Itunes en die 2 plaatjes kloppen gewoon perfect.

Beirut - Flying Club Cup

Beirut zorgt bij altijd voor feestgedruis. Flying Club Cup is een cd die je gelijk meeneemt naar een oud stadje waar iedereen melancholisch zingt. Een heerlijk cd.