Raymond is begonnen aan zijn “laatste tour”. Hij trapte de concertreeks af in de Handelsbeurs waar de trouwe fans hem massaal opwachten. Met Raymond is het altijd een feestje en dat was het dit keer ook ondanks de rustige en ingetogen nieuwe cd.

De heel nieuwe cd werd gespeeld en ook nog wat oudere nummers zoals “Liefde voor Muziek”. Dit was volgens Van Het Groenewoud te danken aan de korte duur van het album. Zowel de oude als de nieuwe nummers werden enthousiast onthaald.
De avond begon met een ingetogen nummer maar al bij het 2de nummer kwam er een achtergrond koor bij om U tegen te zeggen. Dit achtergrond koor bestond uit Kommil Foo, Frank Van Der Linden, Admiraal Freebee en Jan Decleir. Dit superkoor, zoals je het wel mag noemen, kwam af en toe eens op. Zowel de admiraal als Frank Van der linden kwamen ook nog eens alleen Raymond begeleiden.

Er werd ook veel afgelachen want Van het Groenewoud had behoorlijk wat oneliners in petto voor het publiek. Zo was hij 1 nummer vooruit op de setlist en dat was volgens hem omdat hij altijd al vooruit was geweest op zijn tijd. De band bracht ook een klassiek Russisch stuk waarbij de zoon van Raymond zich uitdoste in een typische Russische hoed en begonnen te dansen. De sfeer zat er dus goed in.

Op het einde van de set vond het toppunt plaats. Het gospel liedje “Liefde Voor Muziek” werd meegezongen door het reeds vernoemde koor en het publiek deed ook lekker mee. Na het lied verliet Raymond het podium. Even later stond Warre Borgmans plots op het podium. Hij kwam ons meedelen dat Raymond geen bisnummers meer deed sinds dat hij getrouwd is. De band ging als tegenprestatie nog een disconummertje spelen. Meneer Borgmans verliet het podium en even later verscheen daar Raymond in een nogal dodgy roze pakje.

Na de bisnummers wenste Meneer Borgmans ons nog een prettige avond.

De verwachtingen bij Raymond waren groot. Het intieme schrok mij een beetje af maar de show zat vol ambiance en sfeer. De humor en de mooie liedjes zorgden voor een geslaagde avond.


Foto door Jim Bella

Op woensdag 11 mei trok ik voor de tweede keer in korte tijd naar de Handelsbeurs. De eerste keer ben ik gaan kijken naar Johan Verminnen, waar jullie nog een verslagje te goed van hebben, en deze keer ben ik naar Eva De Roovere gaan kijken. Dit optreden was zonder stoeltjes dus was ik best wel benieuwd naar de zaal.

Eenmaal aangekomen had ik het gevoel dat de zaal veel kleiner was doch hij had nog niets aan gezelligheid ingeboet. We stonden zelfs iets dichter bij het podium denk ik. Het leuke aan zo’n kleine zaal is dat je sowieso dicht bij de artiest staat.


We hadden de zaal nog maar net betreden of Eva en de band kwamen het podium op. Tijdens deze avond maakten we kennis met haar nieuwe cd 'Mijn Huis'. Bijna bij elk optreden waar ik naar toe ben geweest is er altijd wel één muzikant die er boven uitsteekt. Deze keer was dat de saxofonist. Ik ben niet echt een Jazz liefhebber, maar wel een liefhebber van het instrument saxofoon. Het heeft een heel warme klank.

Eva speelde vooral nieuwe nummers maar ook gouwe ouwen zoals ‘Zoals in dat ene liedje’ passeerden de revue. Er hing een toffe sfeer die werd begeleid door de zwoele saxofoondeuntjes. De deuntjes pasten perfect in de warme zaal. Eva had een zomersjurkje aangetrokken, maar ook zij liet weten het warm te hebben.

De Roovere is bekend als Nederlandstalige artieste, maar op haar nieuwe cd staan er 2Franstalige nummers. Tijdens het concert speelde ze 3 Franstalige nummers waarvan het catchy ‘Chocolat’ mij het meest is bij gebleven.

Het mooiste nummer van de avond was tevens het laatste nummer. Een verlengde versie van ‘Zoals in dat ene liedje’. Ik kon de tekst mee zeggen/zingen.:) Het toppunt was een supermooie saxofoonsolo die spijtig genoeg een beetje verstoord werd door de pianist.

Na het concert signeerde Eva nog in de foyer. Ik heb de nieuwe cd gekocht en natuurlijk ook laten signeren. Het is mijn eerste gesigneerde cd en heeft wel iets speciaals. :) Misschien dat er nog een paar bij komen.

De setlist, voor zover ik hem kan herinneren, staat hieronder in willekeurig
volgorde.

Setlist
1) De Jager
2) Zoals In Dat Ene Liedje
3) Chocolat
4) Ik Ga Op Reis
5) Slaapt De Zon
6) Antwerpen
7) Au Coeur Au Corps
8) Elegie
9) Mijn Huis
10) De Keizer Van De Nacht
11) Fantastig Toch
12) Rechttoe Frontaal
13) Laat Me Je Lied Zijn
14) ...

Foto door Edwin Houdevelt

Gisteren maakte ik de verre verplaatsing naar de West-End van Eke-City voor een optreden van JackoBond. Het evenement vond plaats in CC Nova, de grootste zaal van onze metropool. Ik had nog nooit voet gezet op deze grond en was dus heel nieuwsgierig.

Terwijl ik de foyer binnen wandel ontwaar ik meteen een bekend gezicht. Mijn leerkracht Frans had blijkbaar ook de weg naar CC Nova gevonden. Na een kort gesprek zochten we de zaal op. De zaal bestond uit een hoger gelegen verdiep, een tribune en 3 rijen stoelen. Ik zat op de derde rij stoelen dus heel dicht bij het podium.

Het duurde niet lang vooraleer de lichten gedoofd werden en JackoBond het podium betrad. Het eerste nummer werd in het halfduister gebracht al ben ik niet zeker of dit wel de bedoeling was. Over heel de show gezien ben ik niet zo tevreden over de belichting. Het was vaak aan de donkere kant op het podium maar verdere stoorde ik er mij niet zoveel aan.

JackoBond stelde hun nieuwe cd voor die de naam 'Als Ik Van U Was' meekreeg. Net zoals bij de eerste cd waren meeste liedjes vrolijk en hadden ze grappige teksten waarin iedereen zich wel kon vinden. Het gebruik van tussentaal versterkt dit gevoel nog meer.

Tussen de nummers door kon er ook een gezellige babbel van af. Riet Muylaert, de zangeres van de groep, vertelde verhaaltjes, mopjes, ... Zoals in bijna elke voorstelling werden er foto's getrokken en ook Riet zelf trok een foto om dit gedenkwaardige concert vast te leggen op gevoelige plaat.

De band straalde enthousiasme uit en het werd een vrolijke boel. Er werden bellen geblazen, gedanst, gezongen, genoten, ...

Terwijl meeste nummers van JackoBond vrolijkheid uitstralen kunnen ze ook een gevoelige snaar raken. Het laatste nummer voor de bisnummers werd opgedragen aan Yasmine die de band had leren kennen via 'Zo is er maar één'.

Naar mijn mening was het een geslaagd concert en na de West End van London ben ik nu ook al eens in de West End van Eke-City geweest. ;)

Setlist

1. Alsof


2. Ik wou


3. Ochtendzoen


4. Geen held


5. Vergeet mij


6. Ni veel nodig


7. Gij warmt vlug op


8. Wij dat is gij en ik


9. Salut en tot ziens


10. Krokodillentranen


11. Ik pak haar vast


12. Als ik van U was


13. Later


14. Wanneer valt de eerste sneeuw


15. Groot feest


16. Merci


Bis

17. Iedereen is hier vrolijk


18. Lalala

Foto: Copyright Sterrennieuws, getrokken tijdens de cd-voorstelling in de Roma Borgerhout

November gaat een zalige maand worden! De evenementen op een rijtje:

1) Op 2 November komt de eerste Black Dub cd uit die eigenlijk al in Maart in de winkels moest liggen.
2) Op 5 November komt de nieuwe Buurman cd uit.
3) Op 7 November zal ik waarschijnlijk naar Tindersticks gaan al moet ik mijn kaarten wel nog kopen.
4) Op 29 November zaal ik naar Marina & The Diamonds gaan maar ook daar moet ik mijn kaarten wel nog kopen.

U ziet dus een aardig gevulde agenda. Laat November maar komen.

Gisterenavond luisterde ik naar het liedje "Wil niet dat je weggaat" van Clouseau. “Clouseau?” hoor ik al een paar mensen denken? Een grote fan ben ik niet maar ze hebben echt wel een paar mooie nummers zoals " Wil niet dat je weggaat". Maar ik ben rond de pot aan het draaien. Het komt er op neer dat ik het even moeilijk kreeg tijdens het luisteren. De tekst bracht namelijk een paar goede maar ook een paar slechte herinneringen boven. Bepaalde emoties kwamen naar boven. Als een nummer je echt kan raken is het voor mij een goed nummer.

Ik weet dat je soms twijfelt,
dat het soms niet meer gaat.
De wanhoop staat geschreven,
op je gelaat.

Je wil wel, maar je kan niet,
of toch niet helemaal.
Net of je staat te zingen,
voor een lege zaal.

Ik wil niet dat je weggaat.
Ik wil niet alleen, ik wil niet alleen.
Ik wil niet dat je weggaat.

Ik wil niet dat je weggaat.
Ik wil niet alleen, ik wil niet alleen.
Ik wil niet dat je weggaat.

Ik weet dat je soms weg wilt,
want de maat is weer vol.
Er gebeuren rare dingen
en je hoofd slaat op hol.

Je denkt wel maar je weet niet,
of je blijven zou.
Maar ik kan niet en ik wil ook niet
zonder jou.

Maar ik weet dat je soms twijfelt,
dat het soms niet meer gaat.
Want die wanhoop staat geschreven,
op je gelaat.

Je lacht wel, maar je zegt niet veel.
net of ik je in tweeën deel.
Eén helft komt niet op toeren,
de andere teveel.

Ik wil niet dat je weggaat.
Ik wil niet alleen, ik wil niet alleen.
Ik wil niet dat je weggaat.

Ik wil niet dat je weggaat.
Ik wil niet alleen, ik wil niet alleen.
Ik wil niet dat je weggaat.

Ik wil niet dat je weggaat.
Ik wil niet alleen, ik wil niet alleen.
Ik wil niet dat je weggaat.

Het is ongeveer 20 jaar geleden dat Wim De Craene, 1 van mijn favoriete kleinkunstenaars, overleed. Hij stapte zelf uit het leven.

De Craene is vooral bekend van nummers zoals Rozane, Mensen van 18 (Met Della Bossiers) en Tim(geschreven voor zijn zoon Ramses). Zoals bij zovelen had hij tijdens zijn leven slechts weinig succes maar na zijn dood groeide zijn populariteit. Zijn nummers staan er 20 jaar later nog altijd en worden nog altijd beluisterd(daar ben ik het levende bewijs van).

Op 14 September 1990 stapte hij op slechts 40 jarige leeftijd uit het leven door een overdosis antidepressiva te slikken.

Gisteren werden de rollen omgedraaid. Deze keer zorgde Bart voor het vervoer. We hadden een afspraak met Buurman op de Korenmarkt.

We vertrokken redelijk vroeg rond een iets over acht. Het kwik duidde nog altijd de tropische temperatuur van 29°C aan.

Even later wandelen we de feestzone binnen. Eerst was het relatief rustig tot dat we bij Polé Polé aankwamen. We baanden ons een weg door het mierennest. Tijdens Gentse Feesten komt ook alles naar buiten. Gent is sowieso al een avontuurtje op zich (niet in vergelijk met echt grote steden natuurlijk) maar als het feest is valt het nog meer op.

Toen we even onze benen rust gunden op een terrasje werden we vergezeld door een drumorkest dat er duchtig op los trommelde. Na een tijdje werd het wel een beetje eentonig. Zo’n 10 minuutjes later kwam Harvey Quint op het podium. Hetgeen wat volgde was een kakofonie van jewelste. Na het drankje besloten we dan ook wijselijk onze tocht verder te zetten.

Rond iets over tien kwamen we dan aan op de Korenmarkt waar Buurman al aan het soundchecken was. Weer werd er een terrasje opgezocht in afwachting van. Tegen een uur of elf zakten Bart en ik af naar het podium waar het stil aan wat drukker werd.
Ondanks de talrijke opkomst en de tropische temperaturen was het goed te doen. Toen kwam Buurman. Het viel meteen op dat de frontman er veel zin in had.

Ze speelden al hun hits: “God, ik en Marjon”, Mooi weer en Fruitsla, Pruimelaar, … Ze kondigden aan dat hun nieuwe plaat tegen november in de beter plaatzaak te vinden zou zijn. Hierna speelde ze een nummertje van de nieuwe plaat. Ze melden trouwens ook dat ze tegen de hoog cd prijs (20 euro) waren. Na het concert kon je de cd voor maar 10 euro kopen. Ik lachte in mijn vuistje want ik heb de cd nog gekocht voor 7,5 euro.

Het publiek werd ook vaak betrokken bij het concert. Zo werd Les lacs du Connemara uit volle borst meegezongen door het publiek. Toen volgde een wedstrijdje tussen de mannen en de vrouwen. Zo ging dat dan verder.

Verder weet ik nu ook dat de pianist van Buurman een blinde meneer is die desondanks een heel goede muzikant is. Het was een geslaagd een leerrijk concert. Op de terugweg werd “Ik wil de nacht in de straten verdwalen nog meegezongen maar toen was het echt wel genoeg geweest.

De setlist kan ik zo goed als zeker samenstellen op een nummer of 2 na. Wel niet in de juiste volgorde.

SETLIST BUURMAN

1) God, ik en Marjon
2) Heel fijn feest
3) Casablanca
4) Pruimelaar
5) Mooi weer en fruitsla
6) Middellandse Zee
7) Pas 18
8) Verloren Muzikant
9) Rocky, komt altijd terug
10) Warme dagen
11) In de hemel is geen Dylan
12) Polaroid
13) Le Noir
14) Sprakeloos
15) Rue D'Opheers
16) Ring van vuur
17) …
18) God, ik en Marjon (Bis)

Het is nu ongeveer iets meer dan een jaar geleden dat de zangeres Yasmine(Hilde Rens) is overleden. Ik luister niet zoveel naar haar muziek maar het nieuws van haar dood was wel een doffe klap. Ik had twee weken daarvoor nog al haar cd's beluisterd. Vooral het liedje Porselein vond ik heel mooi. De zon scheen de examens waren voorbij en ik had de dag rustig doorgebracht toen mijn vader terug thuis kwam van zijn werk. Hij vroeg mij of ik het al gehoord had maar ik wist nog van niets. Hij zei dat ze zelfmoord gepleegd had. Als ik nu Porselein nog eens beluister krijgt het wel een dubbele betekenis.

In het diepste van mijn ziel
ben ik eenzaam en fragiel
maar ik staar de wereld aan
als een winnaar
en het leven lacht me toe
bij om het even wat ik doe
elke keer zal ik er staan
als een winnaar
maar soms voel ik me zo klein
wil ik iemand anders zijn
diep van binnen kwijn ik weg van de pijn

Porselein
behandel mij heel zacht
porselein
verbrijzeld door je lach
porselein
poreus en onderhuids
als een winnaar
haal jij me onderuit

Mijn gedachten slaan op hol
ik verval weer in mijn rol
en zal mijn eigen gang weer gaan
als een winnaar
ik kan vechten als een vrouw
zoals ik strijden zal om jou
en ruim de vijand van de baan
als een winnaar
maar vanbinnen ben ik broos
heel geremd en hulpeloos
in mijn hart ben ik vernederd en boos

Porselein
behandel mij heel zacht
porselein
verbrijzeld door je lach
porselein
poreus en onderhuids
als een winnaar
haal jij me onderuit

Ik weet het wel
niemand die me vragen stelt
en niemand die mijn naam vergeet, oooh
ik weet het wel
niemand die me wakker belt
en nooit eens iemand die mijn dromen leest

Niemand die me stoort
niemand die me hoort
niemand die me kust als ik wakker word
niemand die me mist
niemand die me haat
niemand die de deur voor me openlaat
niemand die me kent
niemand die me streelt
niemand die me ooit eens een moment verveelt
niemand voor mezelf
niemand om te zijn
wie is net als ik van porselein

Porselein
niemand die me stoort
niemand die me hoort
niemand die me kust als ik wakker word
porselein
niemand die me mist
niemand die me haat
niemand die de deur voor me openlaat
porselein
niemand die me kent
niemand die me streelt
niemand die me ooit eens een moment verveelt
porselein
niemand voor mezelf
niemand om te zijn
wie is net als ik van porselein

Behandel mij heel zacht
porselein
verbrijzeld door je lach
porselein
poreus en onderhuids
als een winnaar
haal jij me onderuit

Ik heb besloten een afspeellijst te maken met het beste van het Nederlandstalige lied. Dit is het voorlopige resultaat. De kans is echter groot dat er nog veel bij komt. Kleinkunst is eigenlijk 1 van de eerste genres die me echt kon boeien. Die liefde is gebleven. Bij vele muziek spreekt de tekst mij echt aan of zijn er herinnering aan verbonden.

1) Ann Christy - De Roos
2) Bløf - Harder dan ik hebben kan
3) Bløf - Wat zou je doen (live)
4) Boudewijn de groot - Meisje van 16
5) Boudewijn de groot - Welterusten, Mijnheer de president
6) Boudewijn de groot - Testament
7) Buurman – Pruimelaar
8) Buurman - God, ik en Marjon
9) Buurman - Heel fijn feest
10) Clouseau - Daar gaat ze
11) Clouseau - Wil niet dat je weggaat
12) Clouseau - Afscheid van een vriend
13) Eva De Roovere & Gerry De Mol - Op een hoopje
14) Eva De Roovere - Zoals in dat ene liedje
15) Fixkes - Lievelingsdier
16) Fixkes - Ongelukkig
17) Fixkes - Kvraagetaan
18) Frank Boeijen - 2 mannen zo stil
19) Frank Boeijen - De verzoening
20) Frank Boeijen - Kronenburg park
21) Frank Boeijen - Dronkemansgedicht
22) Guus Meeuwis & Vagant - Het is een nacht (live)
23) Guus Meeuwis - Eerste lief
24) Kommil Foo - Ik red me wel
25) Kommil Foo - Schone schijn
26) Kommil Foo - Madrid
27) Kommil Foo - Ik drink
28) Kommil Foo - Laf hart
29) Kommil Foo - Hij die wacht
30) Kommil Foo - Dit kan jij niet zijn
31) Kommil Foo - Weg met de liefde
32) Raymond Van Het Groenewoud - Je veux de l’amour
33) Raymond Van Het Groenewoud - Mijn schoolgaande jeugd
34) Raymond Van Het Groenewoud - Bleke Lena
35) Raymond Van Het Groenewoud - Mama moet komen
36) Rob De Nijs - Jan Klaassen De Trompetter
37) Rob De Nijs - Leonardo
38) Tom Pintens - In Charleroi
39) Veldhuis & Kemper - Ik wou dat ik jou was
40) Veldhuis & Kemper - Wie je was
41) Veldhuis & Kemper - Neem maar mee
42) Veldhuis & Kemper - Laat mij mezelf
43) Veldhuis & Kemper - Oud geboren
44) Wannes Van De Velde & Roland Van Campenhout - Café zonder naam
45) Wannes Van De Velde - Ik wil deze nacht in de straten verdwalen
46) Wim De Craene - Rozane
47) Wim De Craene - Tim
48) Wim De Craene & Della Bosiers - Mensen van 18
49) Yasmine - Porselein

Gisteren was het Frank Boeijen tijd in de Vooruit te Gent.

Frank Boeijen maakt kleinkunst dus zijn de meeste liedjes luistermuziek. Hij heeft ook een prachtige stem.

De zaal en het publiek waar veel beter dan bij Boudewijn De Groot. Het concert van Boudewijn was goed maar de Capitole is toch niet echt geschikt als concertzaal dunkt mij. Rond achten begon de show.

Ook Frank Boeijen had een heel mooie setlist samengesteld en zich laten omringen door een fantastische band.

Hij heeft het liedje gespeeld dat ik wou: De Verzoening. Naar mijn mening toch zijn mooiste liedje.

Een heel leuk moment was toen hij en de band zich vlak voor het publiek zetten. De drummer nam een box mee en begon daar dan op te drummen.

Tijdens het nummer Zwart-Wit zong iedereen het refrein mee. Toen Boeijen gestopt was met zingen maar de band nog verder speelde bleef het publiek maar verder zingen.

Heel grappig was ook dat hij tot 2x toe gebist heeft. Eerst 1 nummer en dan nog eens 3 nummers. Na het 1ste nummer vroeg hij: “Hebben jullie nog even tijd?”

Zijn bekendste liedje is Kronenburgpark dus je verwacht wel dat hij dat ook zou spelen maar de snoodaard wachtte tot het allerlaatste moment om het te spelen. ;)

Een klein minpunt was wel de voortdurend flitsende camera’s. Ik begrijp die mensen echt niet. Heb je niet genoeg aan je aanwezigheid op die avond? Na een tijdje verminderde dit gelukkig.

Wat ik ook nog altijd niet begrijp is de drang die sommige mensen hebben om na het einde van een concert, dus meestal het laatste nummer, recht te gaan staan. Blijf toch zitten je verpest voor degene achter je zit! Doch het was weer een goed optreden. Op naar het optreden van Hansje.

Setlist
- Alles wat ik had
- De Ontmoeting
- Juliette
- Streken van de meester
- Mooie dame uit Hue
- In mijn bloed
- Jazz in Barcelona
- Fim do Mundo,verkorte versie
- Liefde van mijn leven
- Aan de bezitters van een ziel
- De verzoening
- Taal van de tijd
- Geluk
- Verboden dichters
- De vraag
- Zeg me dat het niet zo is
- Zonder woorden
- Verjaardagsfeest
- Welkom in Utopia
- Zo ver
- Kaap de goede hoop
- Vaderland
Bis
- Koud in mijn hart
- Hier komt de storm
- Kronenburg Park

Vrijdag was het zo ver. Ik zou eindelijk Boudewijn De Groot eens live bezig zien. Boudewijn is al 65 dus ik was toch blij dat ik nu al aan kaarten kon geraken. Niet elke artiest tourt nog op die leeftijd.

Aan de ingang van de Capitole stond het bomvol. Opvallend veel Hollanders hadden ook hun weg naar Gent gevonden. Tussen het publiek zaten ook veel idioten en irritante mensen. Gewoon negeren! Ik zat op het 1ste balkon. Het lijkt allemaal wel ver maar ik had een goed zicht op het podium. Beneden is het altijd leuker maar het valt allemaal wel mee. Een klein minpunt was wel dat je telkens moest opstaan als er mensen op jouw rij kwamen zitten. Toen Boudewijn eindelijk opkwam werd het stil.

Het was een heel goeie set. De tour heet De Wilde Jaren. Boudewijn keer dan ook terug naar zijn wilde jaren en het begin van zijn carrière. Vele van zijn hits, door hem steevast gouwe ouwe genoemd, passeerden de revue. Voor hij zijn nummers begon gaf hij ook altijd een inleiding. Er ging een los sfeertje en er konden zelfs een paar grapjes vanaf. Hij had zich laten omringen door een paar ijzersterke muzikanten. Het prachtige vioolspel van Monique Lansdorp bracht echt iets bij tot de nummers. Bert Embrechts, de bassist van de DLS band, was ook aanwezig.

Op het einde van de show waren er nog bisnummers. Het publiek begon diverse nummers van Boudewijn te roepen waarop hij het volgende antwoordde: “Ja, dat zijn veel nummers”. Het werd een geslaagde avond. Hier de setlist en de bandopstelling.

Setlist
1. Noordzee
2. Woningnood
3. Vrienden van vroeger
4. Een meisje van zestien
5. Naast jou
6. Ballade van de vriendinnen voor een nacht
7. Het land van koning Jan
8. Verdronken vlinder
9. Aeneas nu
10. Het Spaarne
11. Malle Babbe
12. De vondeling van Ameland
13. Moeder
14. Ik Ben Een Zoon
15. Achter Glas
16. De ballade van Nina bobo (with Ernst Jansz)
17. De Metamorfose
18. Spelende meisjes
19. Berlijn
20. Parijs, Berlijn, Madrid
21. De reiziger
22. Testament
Bis:
23. Tante Julia
24. Vrijgezel
25. Land Van Maas en Waal

Bandopstelling
• Boudewijn de Groot - zang en akoestische gitaar
• Ernst Jansz - zang en piano
• Åke Danielson - toetsen
• Jan Hendriks - gitaar
• Monique Lansdorp - viool
• Bert Embrechts - basgitaar

PS: Van Frank Boeijen en Hans Teeuwen zal ik waarschijnlijk ook een verslag schrijven.