Een tijdje geleden had ik zowaar een apocalyptische droom. Het is al een klein wonder dat ik een droom kan onthouden maar deze zal mij zeker nog bij blijven.

Ik stap uit mijn huis en de lucht is oranje (teveel naar Hollywood films gekeken dus). Een reusachtige groep mensen loopt in paniek een straat in. Het is drummen geblazen. Ik ben nogal verward en wacht tot de meute gepasseerd is. Op een afstand en halfverdwaasd volg ik de groep. Ik zie nog een paar mensen achterop lopen maar de grote groep is al lang verdwenen. Als ook de laatste mensen verdwenen zijn slaat het plotseling helemaal om. De meute rent nu in volle paniek in mijn richting. Ik blijf staan omdat ik wil weten wat er aan de hand is. Net op het moment dat de clue van het verhaal komt ontwaak ik natuurlijk. Ik was nochtans zo benieuwd wat er ging gebeuren.

Gisterenavond luisterde ik naar het liedje "Wil niet dat je weggaat" van Clouseau. “Clouseau?” hoor ik al een paar mensen denken? Een grote fan ben ik niet maar ze hebben echt wel een paar mooie nummers zoals " Wil niet dat je weggaat". Maar ik ben rond de pot aan het draaien. Het komt er op neer dat ik het even moeilijk kreeg tijdens het luisteren. De tekst bracht namelijk een paar goede maar ook een paar slechte herinneringen boven. Bepaalde emoties kwamen naar boven. Als een nummer je echt kan raken is het voor mij een goed nummer.

Ik weet dat je soms twijfelt,
dat het soms niet meer gaat.
De wanhoop staat geschreven,
op je gelaat.

Je wil wel, maar je kan niet,
of toch niet helemaal.
Net of je staat te zingen,
voor een lege zaal.

Ik wil niet dat je weggaat.
Ik wil niet alleen, ik wil niet alleen.
Ik wil niet dat je weggaat.

Ik wil niet dat je weggaat.
Ik wil niet alleen, ik wil niet alleen.
Ik wil niet dat je weggaat.

Ik weet dat je soms weg wilt,
want de maat is weer vol.
Er gebeuren rare dingen
en je hoofd slaat op hol.

Je denkt wel maar je weet niet,
of je blijven zou.
Maar ik kan niet en ik wil ook niet
zonder jou.

Maar ik weet dat je soms twijfelt,
dat het soms niet meer gaat.
Want die wanhoop staat geschreven,
op je gelaat.

Je lacht wel, maar je zegt niet veel.
net of ik je in tweeën deel.
Eén helft komt niet op toeren,
de andere teveel.

Ik wil niet dat je weggaat.
Ik wil niet alleen, ik wil niet alleen.
Ik wil niet dat je weggaat.

Ik wil niet dat je weggaat.
Ik wil niet alleen, ik wil niet alleen.
Ik wil niet dat je weggaat.

Ik wil niet dat je weggaat.
Ik wil niet alleen, ik wil niet alleen.
Ik wil niet dat je weggaat.

40 jaar geleden werd op deze datum het levensloze lichaam van Jimi Hendrix in een Londense flat aangetroffen.

De precieze doodsoorzaak is nooit echt opgehelderd maar hij zou een verkeerde dosis slaapmiddelen hebben ingenomen. De pillen in Engeland waren sterker dan in Amerika. Natuurlijk is dit ook maar een theorie zoals er nog honderden op het internet circuleren.

De naam Jimi Hendrix doet bij iedereen wel een belletje rinkelen. Door zijn vroege dood is hij alleen maar populairder geworden en binnen 10 jaar zal hij nog altijd even populair zijn.

Het is ongeveer 20 jaar geleden dat Wim De Craene, 1 van mijn favoriete kleinkunstenaars, overleed. Hij stapte zelf uit het leven.

De Craene is vooral bekend van nummers zoals Rozane, Mensen van 18 (Met Della Bossiers) en Tim(geschreven voor zijn zoon Ramses). Zoals bij zovelen had hij tijdens zijn leven slechts weinig succes maar na zijn dood groeide zijn populariteit. Zijn nummers staan er 20 jaar later nog altijd en worden nog altijd beluisterd(daar ben ik het levende bewijs van).

Op 14 September 1990 stapte hij op slechts 40 jarige leeftijd uit het leven door een overdosis antidepressiva te slikken.

Hij heeft het dan toch voor mekaar gekregen. Rafael Nadal heeft op zijn 24ste alle grandslams gewonnen die er te winnen zijn. Hij is daarmee de jongste tennisser die dat ooit gelukt is. Bovendien komt hij nu ook in een rijtje met klinkende namen zoals Fred Perry, Don Budge, Roy Emerson, Rod Laver, Andre Agassi en Roger Federer. Het is zijn negende grandslam titel in totaal. Spijtig genoeg heb ik het wel niet echt kunnen volgen door het tijdsverschil een de kranten vonden het blijkbaar niet zo interessant maar wel pagina's over Clijsters natuurlijk.

Vandaag was een regelrechte kutdag! Ik ben echt kapot.

De voormiddag en alles viel allemaal nog mee maar de namiddag! Direct na het eten hadden we L.O. Ik ben niet echt een L.O. hater of zo, niet meer alleszins, maar het weer moet wel goed zitten. Heel de woensdag was het slecht weer maar vandaag zag het er nog hoopvol uit. Zoals je al had kunnen verwachten sloeg weer natuurlijk net weer om. We gingen in een stralende zon naar het lokale voetbalveld. Toen we aankwamen begon het al een beetje te druppen en zo'n 20 minuutjes later begon het echt te regenen met een stortbui als apotheose. We gingen na een tijdje schuilen en toen we weer vertrokken was het natuurlijk weer in een stralende zon! De wind tijdens de rit wakkerde een komende verkoudheid nog meer aan.

Daarachter was het spreekopdracht Nederlands maar eerst moesten we een tafel naar het lager dragen met het gevolg dat mijn armen de rest van de dag zo goed als onbruikbaar zijn. 1 klein lichtpuntje aan deze dag was wel dat mijn spreekopdracht is uitgesteld. Uitstel is wel geen afstel natuurlijk.