Voor de zoveelste keer was ik mijn USB stickje kwijt. Ik ben nogal een sloddervos dus moet ik telkens mijn hele kamer onderste boven halen als ik iets moeten zoeken. Deze keer was geen uitzondering. Tussen alle bladen op mijn bureau, boeken in de kasten, Cd’s enz. heb ik gezocht en niets gevonden.

Laatste keer dat ik mijn stickje kwijt ben geraakt heeft het ongeveer 2 weken geduurd voor ik het terug gevonden heb. Dat is nu eenmaal het risico als je een USB koopt die graag verstoppertje speelt.

Na een ware klopjacht vond ik hem dan toch achter een hoopje Cd’s.

Binnen 3 weken ben ik hem misschien weer kwijt maar mijn kamer zal ik niet opruimen. Het was niet de eerste keer en zeker niet de laatste keer. Maar aangezien ik ook graag verstoppertje speel vind ik het allemaal niet zorg. Al zou ik mij volgende keer wel eens willen verstoppen.

Onlangs was het weer tijd voor de eindprojecten van P.O van de eerste 2 jaren. Die werken worden dan in het school geplaatst waar iedereen ze kan zien. Dit jaar moesten ze een hoofd of een lichaam van afval maken.

Mijn vriend Simon en ik lieten ons oog vallen op het werk van 1 v/d leerlingen. Deze jongen heeft gewoon 2 toiletrolletjes aan een doos geplakt voor de benen. Daarna heeft hij hetzelfde gedaan voor de armen. De kop van "het kunstwerk" is een prop papier met een trechter op. Er is niets aan geschildert ofzo. Het is waarlijk lachwekkend. Ten slotte kreeg het nog de naam Roboman mee.

Ik en Simon zijn het er dan ook over eens dat dit meesterwerk de eerste prijs moet krijgen. Ten eerste voor zijn originaliteit en ten tweede omdat het blijft boeien.

Laatst besloot ik om bij de lokale Pittaboer te gaan eten. Eenmaal aangekomen zet ik mij aan 1 van de gezellige tafeltjes. Tot mijn grote ongenoegen merkte mijn arendsoog op dat eerdere bezoekers van de Pittazaak de spelletjes al hadden ingevuld. Niet dat ik de spelletjes ooit invul laat staan de intentie had ze in te vullen. Dit was niet de eerste keer dat ik dit opmerkte.

Hierbij wil ik niet de Pittazaak viseren, ook andere zaken stellen mij teleur op het vlak van placemats. De placemat is toch de essentie van de maaltijd. Dat weet iedereen die af en toe eens eet. Elke uitbater met een beetje zelfrespect vervangt na elke maaltijd zijn placemats.

Ik weet dat ik nu van een mug een olifant aan het maken ben maar ach een mens moet toch iets doen. :-)

Nu even een blogberichtje over 1 van mijn helden: Groucho Marx! Een van The Marx Brothers. Net als Charlie Chaplin, Buster Keaton en Laurel & Hardy maakte hij furore op het zwart-witte scherm. Met zijn broers Chico, Harpo en soms Zeppo maakte hij hilarische films zoals Duck Soup, Monkey Business en Horse Feathers.

Op de bijgevoegde foto zie je hoe hilarisch hij er uitziet. De fake snor past echt heel goed.


Van de 3 (soms 4) broers is Groucho Marx de meest gevatte. Hij vuurt de ene na de andere quote af op het publiek. Hier een paar voorbeelden.
A black cat crossing your path signifies that the animal is going somewhere.
Behind every successful man is a woman, behind her is his wife.
One morning I shot an elephant in my pyjamas. How he got into my pyjamas I'll never know.

Hieronder nog een video waarop hij samen met Chico opzoek is naar een dief.


Van de andere 2 broers zou ik ook iets kunnen schrijven maar dat zal voor een andere keer zijn.

Een tijdje geleden ben ik naar Amsterdam getrokken. Zoals het een goede toerist betaamt had ik ook een fototoestel meegenomen. Maar geen digitaal of zo maar een prul dat je in elke winkel kan vinden. Het probleem met zo’n cameraatje is dat het een beperkt aantal foto’s heeft. Je denkt natuurlijk dat je in 2 dagen op in Amsterdam alle foto’s op zullen zijn maar nee hoor. Meestal viel er niet echt iets te zien dat de moeite waard was om voor eeuwig vast te leggen. Ik heb vele leuke dingen gedaan maar omdat nu allemaal te fotograferen.

Ik herinner mij nog toen we net uit de bus kwamen iedereen zijn fototoestel boven haalde en begon te fotograferen. We passeerden een ramp(voor te skaten) en er waren toch wel een paar idioten bij die dat moesten fotograferen zeker. Aan zo’n mensen kan ik mij mateloos ergeren. Wat ik dan ook natuurlijk doe.

De meeste foto’s heb ik getrokken in Madame Tussauds . Toen ik terug thuis kwam had ik nog een half rolletje film over. Het probleem is dat dat rolletje op moet voor ik het kan laten ontwikkelen. Als je tips hebt zeg maar.

PS: Als de foto's goed gelukt zijn zal ik ze misschien ook op mijn blog zetten.

Het zijn productieve dagen voor mij. Ik heb namelijk besloten om mij vooral te profileren als songwriter van Jimi & The Marmelade Sky Band. Dit betekend echter niet dat ik de enige songschrijver van de band ben. Bart zal ook nog teksten schrijven. Bij het muzikale gedeelte heb ik nog veel hulp nodig bij het tekst schrijven niet.

Velen zullen waarschijnlijk zeggen dat mijn teksten op niets trekken maar dat mag mij een worst wezen. Zolang ik ze maar goed vind.

Ik heb onlangs weer 4 nummers geschreven voor de volgende opnames. Die ga ik hier nog niet op deze blog gooien. Ik geef mijn teksten pas vrij als het nummer af is. Pas als we er muziek hebben kunnen opzetten weet ik dat het een goeie tekst is. De namen van de nummers kan ik wel al meegeven: Best Song ever, Jazzy Blues, Het Optreden en De Tijd Tikt Verder

Op den duur gaan we een CD hebben. Als de “CD” af dan moet hij minimum 30 minuten duren. We gaan wel misschien nog veel nummers moeten schrijven want de meeste van onze nummers zijn maar kort. We zullen gewoon het voorbeeld volgen van Guided By Voices. Heel rommelige, korte en krachtige nummers.

Muzikale groeten!

Laatst zat ik te kijken naar Spartacus, de 3 uur durende sandalenfilm van Stanley Kubrick met Kirk Douglas in de hoofdrol, en ik zat heel de tijd te denken dat je even goed Michael Douglas in de plaats kon zetten en er zou weinig tot geen verschil te zien zijn.

In mijn cursus Bio van vorig jaar stond een foto van hen beiden naast elkaar. Ze leken echt als 2 druppels water op elkaar. Het was zelfs een beetje eng om naar te kijken. :)

Toen ik even later wat info opzocht over Kirk bleek dat hij nogal altijd leefde. Hij is iets in de 90 jaar! Je moeten weten dat Michael al iets in de 60 is.
Kirk

Michael

Naast elkaar