Ik volg het WK voetbal niet echt. De finale zal ik wel volgen en af en toe zag ik ook wel eens iets. Zo heb ik het verhaal gezien van Andrés Escobar.

Andrés Escobar was een Colombiaanse voetballer. Colombia is een heel gevaarlijk en staat bekend om zijn drugs. Het Colombiaanse team had zich geplaatst voor het WK 94' en er werd van hun verwacht dat ze dat zouden winnen. Het liep anders uit dan verwacht.

In de eerste ronde waren ze al zo goed als uitgeschakeld ze hadden nog 1 match om het tij te keren. Alles ging redelijk goed tot de bal afwijkt op Escobar en in doel beland. Exit Colombia.

Escobar was wel aangedaan door dit alles maar liet zich niet doen. Het leven ging gewoon verder. Eén week na het WK ging hij samen met een paar vrienden naar een discotheek. Toen hij laat op de avond naar huis wou terugkeren werd hij neergeschoten met 12 schoten. Bij elk schot zou de aanvaller GOAL! hebben geroepen.

Vanochtend moest ik vroeg opstaan, 7u30 is heel vroeg voor iemand die graag tot 's middags slaapt, want er kwam iemand langs om een paar leidingen te reparen. Mijn broer en ik besloten een Friends marathon te houden.

Je moet weten bij ons thuis zijn we trouwe Friends fans. We hebben de DVD-box met alle tien seizoenen en keken altijd toen het nog op tv was. Maar toen besloot VT4 dat Friends niet meer nodig was. Friends was 1 v/d enige goeie programma's op VT4 samen met de The Simpsons ( wat ze nu trouwens ook al gedegradeerd hebben tot 3 afleveringen op zaterdag). Sindsdien boycot ik VT4. We wijken af.

We namen de eerste vijf seizoenen en uit elk seizoen bekeken we dan 2 afleveringen. Dat gaan we volgende week ook doen want dan komt hij nog eens. Omdat het zo lang geleden was dat ik nog eens een aflevering had gezien was het echt een verademing. Chandler was dubbel zo grappig, Ross was zielig, Monica neurotisch, Phoebe gek, Joey naïef en Rachel verwent. Ik ken alle titels niet meer maar deze kan ik mij wel nog herinneren: The One With All The Rugby, The One With The Ball, The One With The Bag, The One With The Pokergame, The One With The Free Porn, ...

Dan maak ik nu graag een blogstukje over mijn favoriet nummer: Black van Pearl Jam.

Ik heb Pearl Jam leren kennen via mijn broer. Ik zat op een dag naar zijn Mp3 speler te luisteren en toen galmde Jeremy plots door de oortjes. Ik was meteen verkocht. Ik vroeg wie de artiest was en toen hadden ze er meteen een fan bij. Het heeft wel een heel lange tijd geduurd voor ik aan andere Pearl Jam nummers begon. Ik was nog vrij jong en had zoiets van: Later!

Mijn broer toonde toen ook de live versie van Black op Pinkpop 92'. Dat nummer vond ik ook wel goed maar ik bleef eerder fan van Jeremy. Ik zocht de tekst op en leerde toen dat het over een gepeste jongen was die zelfmoord had gepleegd voor zijn klas. Het nummer kreeg nog meer diepgang.

Toen ik eindelijk klaar was om op ontdekkingstocht te gaan door de Pearl Jam catalogus ging ik eerst weer eens naar die live versie van Black kijken. Na een minuut ofzo stopte ik al omdat ik vond dat Eddie Vedder erg buiten adem leek. Niet zo'n goeie live versie dus. Pas later zag ik wat voor een grote idioot ik toen was. Die versie is misschien wel de best ooit!

Na mijn zoektocht was ik nu een volwaardig Pearl Jam fan. Black is mijn favoriet nummer van Pearl Jam en mijn favoriet nummer in het algemeen.

Wat mij ook nog vaak opvalt, is dat men bij de Lyrics schrijft: "You'll be a sun". Als ik luister hoor ik toch altijd star hoor.

Black

Hey... oooh...
Sheets of empty canvas, untouched sheets of clay
Were laid spread out before me as her body once did.
All five horizons revolved around her soul
As the earth to the sun
Now the air I tasted and breathed has taken a turn

Ooh, and all I taught her was everything
Ooh, I know she gave me all that she wore
And now my bitter hands chafe beneath the clouds
Of what was everything.
Oh, the pictures have all been washed in black, tattooed everything...

I take a walk outside
I'm surrounded by some kids at play
I can feel their laughter, so why do I sear?
Oh, and twisted thoughts that spin round my head
I'm spinning, oh, I'm spinning
How quick the sun can drop away

And now my bitter hands cradle broken glass
Of what was everything?
All the pictures have all been washed in black, tattooed everything...

All the love gone bad turned my world to black
Tattooed all I see, all that I am, all I'll be... yeah...
Uh huh... uh huh... ooh...

I know someday you'll have a beautiful life,
I know you'll be a star in somebody else's sky, but why
Why, why can't it be, can't it be mine

Aah... uuh..

Liefde
Verleid me, verstik me,
pak m’n vrijheid af.
Bemin me, beperk me,
ga je gang, ik ben laf.

Je wil samensmelten,
- een onnozel idee -
Maar ik ben romantisch,
ik ga d’r in mee…

Kneed me en knecht me,
wees lief en gemeen.
Gun me de plek
van het blok aan je been.

Als jij mijn vrouw bent,
ben ik je man.
Dan vechten we samen,
voor dat wat niet kan.

We doen nóg meer water bij onze wijn,
totdat er alléén nog maar water zal zijn.
Helder maar smaakloos, geen kleur meer, geen gloed,
zo leven we samen, de dood tegemoet.

Weg met de eenzaamheid, leve de sleur,
jaloezie, irritatie, gesprekken, gezeur.
De liefde geeft hoop, de liefde heeft zin,
de liefde is een valstrik, maar ik trap er zo graag in.

Steeds dezelfde fouten,
steeds dezelfde pijn.
Bijna net zo gruwelijk,
als helemaal alleen te zijn.

Misschien is het deze keer anders,
misschien is het deze keer waar.
Is alle wijsheid van de wereld maar een fout,
ik wil het graag geloven, want ik houd zoveel van haar.

Het spel is weer begonnen,
ik zit er midden in.
Verslaafd als een verslaafde,
verzetten heeft geen zin.
Hans Teeuwen

Rafael Nadal heeft het hem weer geflikt. Hij mag voor de 2de keer Wimbledon op zijn palmares schrijven.

Het ging niet altijd op rozen maar Rafa vecht altijd terug. In de finale moest hij tegen de Tsjech Berdych spelen. Berdych, waar ik eerlijk gezegd nog van gehoord had, speelt een heel goed seizoen. Hij bereikte de halve finale van Roland Garros en nu de finale van Wimbledon. Tegen Nadal op topniveau kon hij echter niet op.

We moeten eerlijk zijn zoals de afgelopen jaren zaten de meeste tennisfans te wachten op een finale Federer-Nadal. Spijtig genoeg kwam die er niet door een vroege exit van Federer in de kwartfinales. De weg lag dus open voor Rafa voor een 2de titel.

De match op zich was niet zo speciaal. Er zijn een paar heel mooie punten gemaakt maar als Nadal een tandje bij stak kon Berdych niet meer volgen. Beiden hielden hun opslag tot Nadal besloot dat het genoeg was geweest en door de opslag van Berdych ging. Dit gebeurde drie keer dus einde verhaal.

Nadal is nog maar 24 jaar heeft al 8 grandslams, denk ik toch, op zijn naam staan. Na zijn zege op Roland Garros is hij ook weer het nummer 1. Ga zo door Rafa!!!

Tijd voor een kunstzinnig moment. Zelf ben ik niet zo’n kunstfan maar Magritte is wel fantastisch.

Toen ik in het 2de jaar middelbaar zat had ik nog P.O. Tussen de lessen door een uur tekeningetjes maken. Joepie! Een van de laatste opdrachten was de Mona Lisa bewerken door de ogen van een andere schilder. Bij van Gogh werd dat dan werken met pointillisme.

Ik en Simon besloten voor Magritte te gaan. We bladeren eerst door een boekje met al zijn werk. Het was prachtig. Heel mooi getekend en surrealisme is altijd leuk. We hebben uiteindelijk onze tekeningen moeten afgegeven en nooit terug gekregen. Een schande. Waarschijnlijk zullen de kunstwerken na mijn dood worden teruggevonden en pas dan zal ik gezien worden voor het genie die ik was. ;)

Ik zal kort proberen beschrijven wat we hadden gedaan. Allereerst hadden we haar van een bolhoed voorzien. In 1 van haar handen hield ze een appel. In de lucht zag je 2 afdrukken van vogels(zoals schilderij hieronder). Er zweefden stokbroden met een paarse rand door de lucht en de rest ben ik vergeten. Echt een meesterwerk.

Later heb ik van de bibliotheek een boek meegenomen met zijn werk. Ik heb er niet in gelezen maar wel af en toe eens door gebladerd.

Weergoden hebben mijn gebeden aanhoort. De hittegolf is niet meer(althans voorlopig).

Deze nacht kon ik geen oog dicht doen door de warmte. Het was gewoon bakken in mijn kamer. Rond 4u had ik het geniale plan om mijn deur open te zetten. De verluchting deed me goed en ik heb uiteindelijk dan toch nog de slaap kunnen vatten.

Toen ik opstond en zag dat het min of meer bewolkt was was ik zoooo blij! De temperaturen zijn aangenaam maar niet drukkend. Zo hoort het zijn.

Om af te sluiten nog een griezelige anekdote over gisteren. Ik kreeg namelijk te horen van mijn vader dat verschillende vogels van mijn buurman de pijp aan Maarten hadden gegeven. De bovenste rij vogels waren allemaal gestorven en de eieren die ze hadden gelegd waren gekookt. Het was ongeveer 40°C in da vogelkot.